Fetovaia

Er komt altijd een moment dat je vaarwel moet zeggen tegen goede vrienden, plaatsen die je dierbaar zijn en bezittingen. Dan mag je hopen dat herinneringen niet van een van de dingen zijn die we ooit kwijtraken. En deze plek, dit eiland wil ik nooit meer kwijt.... 

Bij deze een knuffel voor mijn pa, die veel van dit soort dingen is verloren in zijn laatste levensjaren. 

Daarom vandaag een extra omweg gemaakt naar een van die onbekende plekjes op het eiland. Sant Illario, een prachtig bergdorpje waar Sergio Leone zelfs een van zijn mooiste westernscenes op gebasseerd schijnt te hebben, vanwege het Mexicaans aandoende verlaten kerkplein. Prachtig kerkje ook van binnen trouwens....

Daarna door naar de zuid-westelijke kust een klein half uurtje later waren we op onze eindbestemming voor vandaag: Fetovaia, een klein voormalig vissersdorpje dat nu een toeristen bestemming is voor veel Italianen. Prachtige baai, azuurblauw water, leuke huisjes en maar enkele goede restaurants. Gelukkig hadden we het geluk om net een nieuw eettentje te vinden net boven het strand. Heerlijke vispasta! En dan die maan, op ons balkonnetje van ons hotel..... maar dat is een ander verhaal....